Δευτέρα, 9 Απριλίου 2012

ΕΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ 7ον





 Κυριάκος Π. Πετροπουλέας
Περήφανα και ταπεινά, κι όλα φαντάζουν ίδια./ Και της Πεντέλης η κορυφή και τ' αχαμνό σπερδούκλι,/κι ο λαμπρομέτωπος ναός και μια χλωμή ανεμώνη,/τα πάντα, όμοια βαραίνουνε στη ζυγαριά της πλάσης. Κωστής Παλαμάς   
 Φώτης Οικονομόπουλος Σύζυγος Μαργαρίτας Α. Πετροπουλέα

 Σωτήρης Μπογέας σύζυγος Δωροθέας Α. Πετροπουλέα
Ας μη μου δώσει η μοίρα μου/ εις ξένην γην τον τάφον/είναι γλυγύς ο θάνατος/ μόνον όταν κοιμώμεθα εις την πατρίδα.   Ανδρέας Κάλβος
 Nίκος Γ. Παναγέας

 Χρήστος Ι. Ανδροβιτσανέας
Εγώ την λύρα/ κτυπάω, και ολόρθος στέκομαι/ συμά εις του μνήματος μου το ανοικτό στόμα   Ανδτέας Κάλβος
 Βασιλική Ν. Κατσαρέα-Βλάχου
 Χαρίκλεια Κατσαρέα (Πετρού)
...το ψυχρόν της αργύριον ρίπτει η σελήνη,/ και ένα κρύον φωτίζει, λευκόν, σιγαλόν μάρμαρον/ σβησθέν λιβανιστήριον,/ κεριά σβηστά και κόλυβα έχει το μνήμα.   Ανδρέας Κάλβος

 Ηλίας Πέτρου Κατσαρέας

 Κωνσταντίνα Κατσαρέα (Λιού) με τα παιδιάτης Κων/ντίνο και Παναγιώτη
Τι κλαίς; την κατάστασιν/ αγνοείς της ψυχής μου/ και εις τούτο το μνήμα το σώμα μου αναπαύεται από τους κόπους. Ανδρέας Κάλβος
 Ντίνα Πέτρου Κατσαρέα

 Μιχάλης Πέτρου Κατσαρέας
Εδώ ημείς οι νεκροί/ παντοτινήν ειρήνην/ απολαύσαμεν, άφοβοι,/ άλυποι, δίχως όνειρα έχομεν ύπνον. Ανδρέας Κάλβος.
 Πέτρος Η. Κα;τσαρέας

                                                 
 Ευανθία Πετροπουλέα (Τέλαινα)
Μία και μόνη είναι/ η οδός και εις τον τάφον/ φέρνει , εις αυτήν η ανάγκη/ αμάχητον με χείρα ωθεί τους ζώντας.   Ανδρέας Κάλβος.
 Νίκων Α. Αρκουδέας

 Τασία Π. Αρκουδέα
Κατιφέδες, χρυσάνθεμα, βασιλικά κι αρμπαρόριζες,/θαρρούσε κανείς πως ανθίζανε στο λιτό φέρετρο σου,/ ως να ρέαν στο βάθος του νερό και πρωί.   Νικηφόρος Βρεττάκος
 Πότα Ευσ. Πετροπουλέα-Μαυροπούλου

 Τούλα Π. Πετροπουλέα-Στεργίου
... θα το δεχόμουν να αδειάσω/ κουβά-κουβά την άρμη της Κασπίας/ φτάνει να πίστευα πως ζεις.   Άρης αλεξάνδρου.
 Μιχάλης Π. Πετροπουλέας

 Βενετσιάνα Πετροπουλέα
Υπάρχουν λύπες που κανείς δεν τις ξέρει./ Υπάρχουν βάθη που δεν τ' ανιχνεύει / ο ήλιος. Όρη σιωπής περιβάλλουν τα χείλη.  Μικηφόρος Βρεττάκος.

 Μιχάλης Ν. Πετροπουλέας

 Φώτης Π. Κατσαρέας
              Από παντού έρχονται πρόσωπα/ σκεπασμένα από την οδύνη.   Νικηφόρος Βρεττάκος.
 Γεώργιος Θ. Νικολαρέας

Ηλίας κ Κατίνα Κατσαρέα
Θα χρειαζόταν ίσως/ να φτιάξει ένα απέραντο προαύλιο ο ήλιος,/ να μπουν κατά γάλαγγες οι/ πεφορτισμένοι της γης, χωρισμένοι/ κατά πληγές, κατά δάκρυα, κατά σιωπές,κατά στίγματα.   Νικηφόρος Βρεττάκος.
 Ανδρέας Τζ. Πετροπουλέας

 Παναγιώτης Σ. Καράμπελας
Ως πότε θα κάθομαι πάνω στη πέτρα/ τούτη δεν ξέρω.../..../Μα μπορεί και μετά που εγώ δεν θα είμαι/ να πάρει το σχήμα ενός αηδονιού/ και να κάθεται πάνω της η φωνή μου.Νικηφόρος Βρεττάκος.
 Πελοπίδας κ Κλειώ Νικολαρέα

Παναγιώτης Σ. Ανδροβιτσανέας
Φτάνουνε κάποτε κάποιες φωνές/ που νομίζει κανείς πως έχουνε χέρια/ και χαϊδεύουνε τις ψυχές.   Νικηφόρος Βρεττάκος.
 Πιέρος Κ. Μωρακέας

 Γεωργία Β. Νικολαρέα-Μοίρα
Γι' αυτό/ πέρα απ' ότι επιχείρησα, εκείνο/ που θα ήθελα φεύγοντας  είναι/να μπορώ να επιστρέφω κάθε/τόσο στη γη και να στέκομαι λίγο./ Τόσο μόνο όσο φτάνει ν' αφήσει/ κανείς ένα χάδι στη πέτρα της.   Νικηφόρος Βρεττάκος.
 Πελοπίδας κ Βενετσιάνα Νικολαρέα

 Χριστόφορος κ Βάσος Ι. Κατσαρέας
Πέθανες πριν δεκατέσσερα χρόνια./ Σου παραχώρησε η μητέρα μας μια ρίζα βελανιδιά/ και τον ορίζοντα προς τη θάλασσα/ να με δείς που θα επέστρεφα.   Νικηφόρος Βρεττάκος.
 Σταύρος Ι. Κατσαρέας

 Γιώργος Α. Δραγωνέας
Οι τρείς ετοιμάζουν τα ρούχα μου. Η τέταρτη κλαίει./ Είναι αλήθεια λοιπόν πώς έρχεται ο θάνατος;/ Αυτό το στεφάνι με τ' άσπρα λουλούδια / για ποιόν το ετοιμάζεται;  Νικηφόρος Βρεττάκος



Στράτος Κατσιρέας σύζυγος Άννας Π. Ανδροβιτσανέα

 Γλυκερία Π. Πετροπουλέα σύζ. Νίκολάου Δημάγγελου
                                  Το δέντρο ελύγισε στη γή νεκρό.   Αριστοτέλης Βαλαωρίτης.














Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου