Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2018




 ΕΙΣ  ΜΝΗΜΟΥΝΟΝ  22ον





Τζανέτος Πετροπουλέας

Ω, για να μη σε βάζει ο κόσμος να εξηγήσεις ...

Ελένη Πετροπουλέα-Λεούση


Νικ. Μοίρας συζ. Γεωργ. Β. Νικολαρέα


... για ποιάν αξία μου συ μου ήσουν θαυμαστής ...

Αναστασία Στρομπολάκου-Δραγωνέα


                                                                Ηλίας Π. Πετροουλέας

                                               ... άμα ακριβέ πεθάνω να με λησμονήσεις, .

Ο Γεώργιος Ν. Παναγέας και η μητέρα τουΣταυρούλα

... τι εσύ καμιάν αξία μου δεν μπορείς να βρείς. ...




                                        ... Και μην επινοήσεις κάποιον έπαινό μου ...







                                          ...ψέμα ωραίο, να μου ανεβάσεις την αξία ...




                                        ... και κάνεις ύμνο ανώτερο στο λείψανό μου ,,,





                                        ... απ' της σφιχτής αλήθειας τη γεναιοδωρία. ...





                                          ... Σ' αυτό μην απιστήσει η αγάπη σου η πιστή ...



                                       Ιωάννης Σαββόπουλος σύζ. Ελένης Α. Ανδροβιτσανέα


                                                 Αικατερίνη Α. Πετροπουλέα-Βισβάρδη



                                              ... με το κορμί και τ' όνομά μου ας θαφτεί, ...


                           Πέτρος Ν. Πετροπουλέας


                                ... να μην ντροπιάζει ούτε μένα ούτ' εσένα.
                                                  Τι εγώ γιαυτή μου ντρέπουμε τη στιχουργία
                                                  κι εσύ πρέπει αν κάτι αγαπάς χωρίς αξία.
                                                          
                                                                                                   Σαίξπηρ
                                         Μετάφραση: Βασίλης Ρώτας - Βούλα Δαμιανάκου


Κυριακή, 25 Μαρτίου 2018

ΕΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ 21ο


ΕΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ 21o

Στην άλλη κάμαρα έπαψεν από βραδίς και ο λόγος του πατέρα. Και πως καθόμουνα σκυφτός εμπρός στο άδειο τραπέζι, με τα ποτήρια μας-και το δικό του μένα δάχτυλο κρασί. Και πίσω από τον τοίχο τούτο αποκοιμήθηκε ο πατέρας. Γιατί θλιμμένες οι γειτόνισσες έφεραν τα μυρωδικά; Μα ο πατέρας ακριβός, επλάγιαζε στην κάμαρα του κήπου, κι ευώδιαζέ τον πάντα ο ύπνος. ...

                                                                                              Σπήλιος Πασαγιάννης




                                                            Ξένη Ανδρ. Μωρακέα

Μου είπαν πως είσαι πλαγιασμένη/στο χώμα π ου η ζωή σωπαίνει/και μοναχά το κυπαρίσσι/θρήνους για σένα έχει σκορπίσει.  Ζαχαρίας Παπαντωνίου

                                                           Ασημίνα Κατσαρέα

                                               Πέτρος κ Μιχάλης Ν. Πετροπουλεας

  Πήγα το Χάρο κυνηγώντας/ μα εκείνος ομορφιές διψώντας / εσένα επόθησεν- ω κρίμα!
                                                                                                 Ζαχαρίας Παπαντωνίου                                                     
                       
                                           Κατίνα Πατρικοβασιλάκου-Γούναρη
                                                       Ηλίας Σαρ. Μωρακέας

Τι καρτερούμε, το παιδί που πέθανε/-τ' ωραίο παιδί-ν' αναστηθεί; Ένα δάκρυ/ ας χύσουμε γι αυτό, κι ας το αποθέσουμε/στην πιο χλωρή του περβολιού μας άκρη.   Κ. Καρθαίος

                                                          Πότα Φωτ. Μωρακέα

                                                  Αγγελική και Θωμάς Παναγέας

Μάγο, ανέσπερο φέγγος του θανάτου,/εσύ, ναι, με γλυκιά παρηγοριά/πραΰνεις καθενός τα βάσανά του.    Λορέντζος Μαβίλης

                                                        Πούλια Αρκουδέα

Παναγιώτης Φωτ. Κατσαρέας

Ελάτε να χαρείτε μες στης θείας/ αγκαλιάς μου το σφίξιμο ενωμένα,/  πρόσφυγες της ζωής, δώρα τρία/ θάνατος, αθανασία κι ελευτερία.     Λοτρέντζος Μαβίλης

                                                      Μετάξω Ανδρ. Μωρακέα
                             
                                                Βαγγέλης Κυρ. Ανδροβιτσανέας 
               Νεκρός κι ακόμα φοβερός με τ' άρματα στα χέρια.  Κωστής Παλαμάς

                                                      Σωτήρης Παν. Γερακάρης

Α δε μπορείς παρά να κλαις το δείλι,/ τους ζωντανούς τα μάτια σου ας θρηνήσουν:/ θέλουν-μα δε βολεί να λησμονήσουν.  Λορέντζος Μαβίλης

                                              Ελπίδα Ανδροβιτσανέα-Γερακάρη

                                                    Παναγιώτης Γερακάρης

Στο γελαστό κατάλευκο σπιτάκι, γιατί κλαίνε,/ κι ακούω περνώντας κλάματα και θρήνου βουητό;                                                                                                                       Γεώργιος Στρατήγης

                                    Οι αδελφοί Νικόλαος και Ηλίας Δραγωνέας

                          Αντιγόνη Νικολαρέα-Ηλιοπούλου κ Κυριακώ Νικολαρέα-Λιοκαρέα

    Μάνα και κόρες και παιδιά, τι μοιρολόι λένε;/ ρωτώ τον κόσμο και χλωμός το βήμα σταματώ.                                                                                                                        Γεώργιο Στρατίκης

                               Κυριακώ Νικολαρέα-Λιοκαρέα, Παναγιώτα Νικολαρέα,
                              Διαμαντής Απειρανθίτης,  Στυλιανή Νικολαρέα-Κατσαρέα

                                                Αντωνία Νικολαρέα-Ταβουλάρη

Δυο λείψανα σε μια μικρή κοιτάζω καμαρούλα/ κι όλη τριγύρω η γειτονιά βογγάει και θρηνωδεί.                                                                                                                   Γεώργιος Στρατίκης

                                           Αικατερίνη κ Βασίλειος Ανδροβιτσανέας

                                             Γιαννούλα κ Πέτρος Ανδροβιτσανέας

Τι τάφος όμορφος, αλήθεια!/ για της ζωής τον ασκητή!/ Ούτε σ' αυτά τα παραμύθια/ δεν τον εφαντάστης ποητή,/ τι τάφος όμορφος αλήθεια!   Γεώργιος Στρατίκης


                                      Στράτος Κατσιρέας σύζ. Άννας Ανδροβιτσανέα

                                  Λευτέρης Μανωλίτσης σύζ. Βούλας Ανδροβιτσανέα

                     Θαρρείς κι ο Χάρος διάβηκε στη Ρωμογειτονιά.   Μιχαήλ Αργυρόπουλος


ζωές, χαρές, χτισίματα/χαμοί, πνιγμοί, ρημάδια,/ χοροί, μυριολογήματα/ νάναι του πέπλου υφάδια
                                                                                                                Ιωάννης Ζερβός

           ΣΤΟ ΚΟΙΜΗΤΗΡΙ θα σας βρω, για στο κατώφλι το παλιό της νιότης μας ω σύντροφοι!
                                                                                                        Μιλτιάδης Μαλακάσης

Τοναγαπά ο θεός τεθνήσκει νέος./ Μη  ξυπνάς είμαι ο Θάνατος ο ωραίος.
                                                                      Λορέντζος Μαβίλης






Κυριακή, 7 Μαΐου 2017

ΕΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ 20ον



                     ΕΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ  20ον



Ήρεμα, ήρεμα ν' απλώνεσαι κισσέ, πάνω στου Σοφοκλή/ τον τύμβο, τα πλοκάμια σου χλωρά ξετυλίγοντας./ Και ροδοπέταλα παντού να θάλλουν, κι ολόγυρα να αυξάνουν/ τα τρυφερά τα κλήματα της πολυστάφυλης αμπέλου/...    Σιμίου Ροδίου  300 π.Χ.              





                                                             Μεταξία Ευαγ. Κατσαρέα

Και σεις κορίτσια, που δώρα στη λεχώνα φέρνεται,/ πάνω στο μνήμα το ψυχρό, θερμά το δάκρυ χύστε.  Διοσκουρίδου 3ος αι. π.Χ  ή Νικάρχου 1ος αι. π.Χ.

                                                          Ελένη Δραγωνέα-Καπαράκη

                                                    Διαμάντω σύζ. Αντωνίου Νικολαρέα

Α, κάποιος θεός της πήρε τη ζωή/ στα τέκνα της να τη χαρίσει.   Αντιπάτρου Θεσσαλονικιού  εποχή Αυγούστου

                                                       Χριστόφορος  Ι. Πετροπουλέας
                                        Κώστας Γιαννακόπουλος σύζ. Ιφιγένειας Δραγωνέα

Μονάχα γύρισαν το δειλινό απ' το βουνό τα βόδια,/μαστιγωμένα απ' τις νυφάδες του χιονιού./Ύπνο αξημέρωτο κοιμάται-αλί-ο Θηρίμαχος,/ στη σκέπη της βελανιδιάς. Πυρ ουρανού τον κοίμισε.   Διοτίμου Μιλησίου 1ος αι. π.Χ.  ή  Λεωμ'ίδου Ταραντίνου 3ος αι. π.Χ.
       
                                    Κων/τίνος Μιχόπουλος σύζ. Δήμητρας Ανδ. Μωρακέα


Μοσχοβολάει ο τάφος απ' τους κρόκους,/ σαν ν'΄αναδίνουν μύρα τα οστά. Αντίπατρου Σιδωνίου 2ος αι. π.Χ.

                                                  Σοφία σύζ. Δημητρίου Νικολαρέα
                                                     Ο στρατηγός Μιχάλης Νικολαρέας

΄..          . Άδη αμετάπειστε γιατί την άρπαξες την ποθητή μας συντροφιά.  Ανωνύμου

                                                            Ανδρέας Πέτ. Πτροπουλέας



Ως να πεθάνω ένδοξα έζησα!.../ και τώρα ενθάδε κείμαι. Παύλου Σιλεντάριου


.../ Μα μη με κλαίς, μικρή η ζωή μου στάθηκε,/ αλλά και στης ζωής τα βάσανα μικρό μερίδιο είχα,  Λουκιανού 2ος αι. μ.Χ.


                                                     Σταυρούλα σύζ. Κων. Πετροπουλέα

Θνητός εσύ και μη θαρρείς αθάνατος πως είσαι./ Τίποτε ασφαλές στο βίο για τους εφήμερους/ αφού κι ο Κάσσανδρος αυτός στον τάφο κείται,/ άνθρωπος που άξιζε αθάνατος να είναι.   Ανωνύμου

                                                         Νικόλαος Κων. Πετροπουλέας

                                                           Φώτης Κων. Πετροπουλέας

Ποιος λίθος δεν εδάκρυσε στο θάνατό σου Κάσσανδρε,/ποια πέτρα σε τον αγλαό θα λησμονήσει; ...  Ανωνύμου

                           
                         Σαράντος Πούλου Πετροπουλέας κ Σταύρος Κων. Πετροπουλέας

                                                            Ντίνα Παν. Νικολαρέα


                                                        Μεταξία σύζ. Παν. Νικολαρέα

.../αγαπημένη γη, μη λησμονείς πόσο για σένα μόχθησε./ Αμέτρητες ελιές πάνω σου στέριωσε,/ με του Διονύσου τα κλήματα σε ωράιζε./ στάχυα σε γέμιζε, κι ανοίγοντας αυλάκια/ με το νερό σε βόηθαγε λάχανα να γεννάς κι οπώρες./...  Ανωνύμου


Μαριάνθη Παν. Νικολαρέα







Σημ.: Την απόδοση στη νεοελληνική των αρχαίων επιτύμβιων επιγραμμάτων έχει κάνει ο Παντελής Μπουκάλας